Tratamento

Cando nos atopamos ante un posible caso de TDAH protocolo debe comezar por unha avaliación exhaustiva do caso de cara a buscar un diagnóstico correcto, imprescindible para un tratamento efectivo de face a paliar os síntomas nucleares do trastorno e a posible aparición e presenza de problemas e trastornos asociados. Os tratamentos no TDAH deben realizarse desde unha perspectiva multimodal e de acordo ás características e circunstancias do afectado e deben de estar compostos por unha serie de compoñentes claves que garanten o éxito do tratamento:

Aceptación Activa

A Psicoeducación  como proceso previo a calquera tratamento ou intervención terapéutica aborda o trastorno desde unha perspectiva global e realista, traballa a aceptación do trastorno desde o individuo e a súa familia e é o lugar onde o suxeito e a súa familia van partir para alcanzar as metas terapéuticas, persoais, familiares e de futuro. A Psicoeducación reporta beneficios a nivel de autoestima, entendemento do trastorno e as súas limitacións, mellora a motivación e o interese pola terapia,, e establece as bases do compromiso por parte do afectado e a súa familia cara a mellora terapéutica e persoal.

Cando tanto o afectado como a familia entenden e coñecen o trastorno e veno desde unha perspectiva global non só favorecemos a aceptación activa do trastorno, senón que recoñecemos as responsabilidades propias de cada membro dentro do seu tratamento, buscamos os xeitos de potenciar as fortalezas e adestrar as debilidades, evitar aspectos como a culpabilización e a etiquetaxe, e asumimos o proceso terapéutico como un proceso de mellora e desenvolvemento tanto do neno/a como da familia.

Actitude Positiva ante o tratamento

O xeito na que afrontamos o proceso terapéutico determina en gran medida o éxito deste. Encarar o proceso terapéutico con motivación, interese, ganas de traballar en cooperación cos diferentes especialistas, profesionais e persoal docente, é primordial de cara a manexar con eficacia as posibles situacións que vaian xurdindo.

Mostrar unha actitude positiva  e de esforzo e positiva implica comportamentos de axuda e apoio tanto ao neno/a como ao resto dos membros da familia, confianza nos diferentes profesionais implicados no caso, afrontamiento dos problemas desde unha visión realista pero ao mesmo tempo optimista recoñecendo mellóralas e os aspectos positivos, actitude conciliadora, predisposición a participar no tratamento (escuela de pais, reunións cos docentes, reunións co servizo médico, intervención psicolóxica, intervención no fogar, etc.)

Como pais e familiares próximos debemos ensinar aos nosos fillos e adolescentes a afrontar o proceso con actitudes positivas, sendo nós mesmos modelos e exemplos diso. Falarlles cun vocabulario claro pero adecuado á súa idade, darlles apoio cando teñen problemas na escola ou cos compañeiros, mostrarlles as súas capacidades e puntos fortes, axudarlles  a manexar as súas dificultades, axudarlles a que poidan expresar as súas emocións, axudarlles na resolución dos conflitos e reforzarlles de forma positiva aqueles retos, logros e metas que van obtendo animándolles a que aos poucos vaian establecendo novas metas.

No caso dos adultos que padecen TDAH, as intervencións psicolóxicas axudan a estes adultos a modificar os seus propios sentimentos e a traballar sobre as emocións  negativas, a tomar perspectivas realistas, a manexar os conflitos emocionais, a afrontar os medios, e a plantarse obxectivos vitais e de desenvolvemento persoal

tratamientotdah

Obxectivos Realistas, expectativas Alcanzables

A intervención psicolóxica axuda aos  nenos e adolescentes con TDAH  a desenvolver a súa capacidade de autocontrol, a potenciar as súas capacidades cognitivas, , a manexar a sintomatología nuclear do trastorno, a xestionar e controlar a frustración, a mellorar e adestrar a socialización, a desenvolver estratexias de afrontamiento, traballar o desenvolvemento persoal e a tratar os problemas emocionais e adestrar no manexo de habilidades e estratexias de funcionamento para o día a día.

De cara a evitar que a desmotivación, a indefensión aprendida, o rechazo, a frustración ou unha baixa autoestima por non alcanzar os retos e as expectativas da contorna cando suscitemos obxectivos terapéuticos e académicos é fundamental que estes sexan alcanzables, individualizados, conseguibles e axustados a unhas expectativas realistas, individualizados, conseguibles e axustados a unhas expectativas realistas.

Na caso dos nenos con TDAH a formulación inicial debe comezar  con metas e obxectivos a curto prazo, e ao seu potencial de desenvolvemento, e ao seu potencial de desenvolvemento. O obxectivo dun obxectivo realista é a obtención dun logro e unha recompensa positiva, o que favorecerá a motivación e o esforzo na tarefa e unha actitude positiva de face á formulación de novos retos.
O grado de esixencia  dos obxectivos (académicos, familiares, sociais, persoais, terapéuticos) debe ser sempre en función do abanico de posibilidades e dos resultados anteriores obtidos, o estilo de aprendizaxe. Unha vez que conseguimos ir aumentando este nivel de dificultade e esixencia nas tarefas, a formulación deben estar dirixidos cara a obxectivos máis a longo prazo e que impliquen un esforzo e un traballo maior.

Implicación Familiar

Os pais e familiares próximos do afectado deben aceptar, comprender e implicarse de forma activa no tratamento do fillo/a e deben coordinarse cos Servizos Sanitarios Infanto-Xuvenís e co Centro Escolar sendo o núcleo de coordinación do resto de apoios e servizos de atención do afectado.

A implicación familiar é outro punto clave no éxito do tratamento como axentes de intervención directa dentro do ámbito familiar e como coterapeutas  das intervencións educativas, psicoterapéuticas e médicas.

A implicación familiar no tratamento abarca as seguintes funcións por parte dos seus membros:

  1. Terapia de Psicoeducación.
  2. Participación e asistencia a Escolas de pais e grupos de apoio e programas de pais
  3. Adestramento en habilidades e estratexias de xestión de TDAH no ámbito familiar
  4. Reestructuración e organización da dinámica familiar
  5. Técnicas de modificación de conduta dentro do sistema familiar e social
  6. Adestramento en Técnicas de manexo do estrés e a ansiedade
  7. Coordinación cos centros escolares e o Servizo médico.

Intervención e Seguimiento Médico

Para lograr éxito no tratamento é imprescindible atopar un bo profesional no que os pais poidan confiar, que acompañe e dea apoio aos pais e a familia e que impulse ao neno/á saír adiante. Os pais han de ter unha actitude positiva, desexos de aprender, informarse e educarse, aceptar o seu labor de co-terapeutas, do mesmo xeito que o profesorado que están en contacto co neno, quen deben do mesmo xeito que os pais aprender a manexar o trastorno para lograr neles un bo desenvolvemento.

As orientacións e recomendaciones médicas e terapéuticas realizadas por parte do equipo médico que atende ao neno de cara a aspectos farmacolóxicos, médicos, nutricionais, de hábitos saudables, de prevención de riscos, de mellora sintomática, deben quedar recollidas no informe clínico non debe limitarse a informar do diagnóstico, onde o apartado “suxestións” debe ser un dos apartados máis importante e completos para que poida ser máis efectivo o tratamento..

tratamientotdah2

Implicación Educativa

Para evitar o fracaso escolar nos nenos/as con  TDAH e obter éxito no rendemento e os resultados académicos, é necesario que haxa unha implicación educativa activa. O alumnado con TDAH precisa máis estrutura e organización, máis frecuencia nas consecuencias positivas e maior inmediatez destas, máis consistencia nas consecuencias negativas, e reaxustes especiais ou adaptacións curriculares no seu caso para o desenvolvemento das súas tarefas.

Esta implicación educativa no tratamento debe traducirse en unha intervención psicopedagógica que axude a mellorar o rendemento académico do neno ou adolescente na escola mediante a reeducación psicopedagógica  e a intervención a través de adaptacións curriculares, medidas específicas e accións  dirixidas a mellora da súa adaptación escolar e académica así como a reducir así os efectos negativos do TDAH en relación á súa aprendizaxe e competencia académica..

Os focos da intervención escolar e psicopedagóxica son:

  1. Estratexias e manexo do alumno con TDAH no aula
  2. Formación do profesorado e persoal docente sobre o TDAH
  3. Dificultades de aprendizaxe e problemas cognitivos asociados
  4. Protocolo de actuación familia-escola
  5. 5. Protocolo de actuación do profesorado
  6. Protocolo do servizo de orientación
  7. Lexislación educativa de atención á diversidad para TDAH

Coordinación entre os axentes de intervención

A comunicación entre pais, médicos, psicólogos e personal docente debe ser fluida e coordinada, para presentar todo o equipo docente e médico unha idea homoxénea ao neno, e non existan fisuras ou desacordos con respecto ao seu diagnóstico e posterior seguemiento e tratamento.

Os pais deben comunicar e informar xa que logo, ao centro escolar das recomendaciones e orientacións terapéuticas de cara a actuar co neno/a, as posibles consecuencias ou efectos esperables do tratamento farmacolóxico ou dos derivados da propia sintomatoloxía, de como abordar mellor os problemas do neno de acordo ás súas características e de todas aquelas dúbidas que o profesorado suscite con respecto ao caso.

O establecemento e a continuidade dos obxectivos terapéuticos e académicos prescritos desde os diferentes servizos ou axentes de apoio, no fogar do neno/a, é fundamental para a adquisición de hábitos positivos de comportamento e o desenvolvemento de habilidades e capacidades dirixidas a obter unha adaptación óptima.

Os principais axentes mediadores e o núcleo de coordinación deben ser os pais do afectado.

Obxectivo: Funcionalidade

O obxectivo final de toda intervención ou tratamento cun afectado de TDAH debe ser a funcionalidade. O éxito do tratamento dependerá do grado de adaptación que teña o neno/a ás diferentes contornas: social, académico/laboral, familiar, e persoal.

Que o afectado poida establecer relacións sociais e de compañerismo óptimas, que responda aos obxectivos académicos e ás demandas académicas a través das diferentes etapas educativas, que sexa capaz de levar unha vida organizada, pautada con hábitos saudables e de conduta positiva, que desenvolva estratexias de cara a controlar a sintomatoloxía propia do trastorno, que adquira ferramentas internas de cara a solucionar da forma máis eficaz os posibles problema que xurdan no día a día, que estableza canles positivas de comunicación e expresión emocional, que desenvolva ao máximo o seu potencial persoal e as súas capacidades e aptitudes intelectuais cognitivas, persoais, emocionais, cadémicas e sociais e que tanto o afectado como a súa familia e contorna máis próxima teñan unha boa calidade de vida, supoñerá que o tratamento foi efectivo, adecuado e exitoso.

idiomas dispoñibles


& Nbsp; Editar Tradución

Formamos parte da

Colabora connosco

Gracias a todos estos chicos y chicas de la facultad de Psicología de la USC que hoy han venido a aprender con nosotros. ... ver máisver menos

Vexa Facebook

De esta guisa terminaban el pasado sábado el taller psicopedagógico los más pequeños. Hoy a las 20:00 turno del taller de padres de chicos en los grupos 4, 5 e 6. ... ver máisver menos

Vexa Facebook

Aprovechando que hoy es festivo, probemos el funcionamientos de las encuestas. Así que una pregunta distendida. ¿En carnavales que os apetece más? ... ver máisver menos

Vexa Facebook

Uso de cookies

Este sitio emprega cookies para que vostede teña a mellor experiencia de usuario. Se continúa a navegar está dando o seu consentimento para a aceptación das cookies anteriormente mencionadas e aceptación da nosa política de cookies, prema na ligazón para máis información.plugin cookies